Mięsień sercowy zawiera dwa rodzaje włókien mięśniowych. Włókna mięśniowe czyli komórki, które wytwarzają i przewodzą impulsy (mięśnie przewodnictwa). Komórki które na te impulsy odpowiadają skurczem- komórki robocze (czynnościowe). Wytworzenie pobudzenia (impulsu) w przeciwieństwie do mięśni szkieletowych następuje w obrębie mięśnia sercowego.

Z tego powodu serce określa się jako narząd pracujący autonomicznie lub automatycznie (automatyzm/ autonomia serca). Komórki przewodnictwa budują układ przewodzący serca. Właściwości morfologiczne i czynnościowe komórek przewodnictwa różnią się znacznie od właściwości komórek roboczych mięśnia sercowego. Układ przewodzący serca generuje impulsy stanu czynnego w sercu bez dopływu jakichkolwiek impulsów spoza serca. Układ ten odpowiada za automatyzm pracy serca. W układzie przewodzącym powstają impulsy i są z niego w sposób uporządkowany zapewniający synchronizację rozprowadzane do komórek roboczych. Układ przewodzący serca składa się z następujących elementów.